الهی ... مناجات . شیخ بهائی

 

الهی...

شیخ بهائی

الاتا به کی از دردوســــت دوری

گرفتاردام سرای غـــــــــــــروری

نه بردل ترا ازغم دوســـــت دردی

نه برچهره ازخاک آن کوی گر دی

نه گلزارمعنی نه ر نگی نه بوئی

ازاین کهنه گنبد چه هائی چه هوئی

تراخواب غفلت گرفته ست در بر

چه خواب گران است اللـــــه اکبر

چراهم چنین عاجز وبی نــــوائی

بکن جستجوئی بکن دست وپائی

سئو.ال علاج از طبیبان دین کن

توسل به ارواح آن طیبین کـــــن

دودست دعارابرآور بـــــــــــه زاری

همی گو به صد عجزوصد خواستاری

الهی به خورشیداوج هدایت

الهی الهی به شاه ولایـــت

الهی به زهرا الهی به سبـــطین

که میخواندش مصطفی قره العین

الهی به سجاد آن معدن علم

الهی به باقر شه کشور علم .

الهی به صادق امام اعاظم

الهی به اعذار موسی کاظم

الهی به شاهرضا قائد دیـــــــن

به حق تقی خسروملک تمکین

الهی به حق نقش آن شاه عســـکر

بدان عسکری کز فلک داشت لشکر

الهی به مهدی که سالار دین است

شه پیشوایان اهل یقین اســــــــت

که برحال زاربهائی عاصی

سِردفتراهل جرم و معاصی

که دردام نفس وهوی اوفتـــاده

به لهو و لعب عمر برباد داد ه

ببخشای وازچاه حرمان برآرش

ببازارمحشر مکن شرمســارش

برون آرش از خجلت روسیاهی

الهی .الهی . الهی . الهـــــــــی .