L'homme et la mer
Homme libre toujours tu chériras la mer !
La mer est ton miroir.tu contemples ton àme
Dans le déroulement infini de sa lame
Et ton esprit n'est pas un gouffre moines amer.
Tu te plais à plonger au sein de ton image
Tu l'embrasses des yeux et des bras,et ton coeur
Se distrait quelquefois de sa propre rumeur
Au bruit de cette plainte indomptable et sauvage
Vous etes tous les deux ténébreux et discrets:
Homme,nul n'a sondé le fond de tes abimes,
O mer,nul ne connit tes richesses intimes,
Tant vous etes jaloux de garder vos secrets!
Et cependant voilà des siècles innombrables
Que vous vous combattez sans pitié ni remord,
Tellement vous aimez le carnage et la mort
O lutteurs éternels.o frères implacables!
Les fleurs du mal , Charles Baudelaires
مرد و دریا
مرد آزاد،تو همواره به دریا مهر خواهی ورزید!
دریا آیینه توست،روان خود را می نگری
در مسیر بی انتهای موج او،
و ضمیر تو لجّه ای است نه کمتر از او مهیب.
خوش داری که در سینه تصویر خود غوطه ور شوی؛
او را به نگاه و به بازو در آغوش می گیری
و دلت ، به نوای شکوه وحشی و رام ناشدنی او
گاه گاه ، غوغای درون خویش را فراموش می کند.
هردو شما ظلمانی و راز دارید:
مرد!دیّاری به عمق غرقاب های وجود تو راه نبرده؛
دریا!دیّاری به گنج های نهانی تو دست نیافته ،
از بس هر دو ، در حفظ اسرار خویش متعصّبید!
و با این همه،قرن های بیشمار می گذرد
که با یکدیگر در نبردید ،بی ترحّم و بی ندامتی ،
از بس بر کشتار و مرگ ،شیفته اید
ای دو هماورد جاودانه در جنگ،ای برادران شکست ناپذیر!
ترجمه اسلامی ندوشن
بنام خداوند جان آفرین